ขอระบายอารมณ์นิสนะคะ

ถ้าบอก"สักวันจะเป็นวันของเรา" ให้พูดจริงๆ

 ก็คงไม่เชื่อแล้ว เพราะอะไรนะหรอ

ก็เพราะว่าเราทำอะไรไป พยายามแค่ไหน

ผลที่มันออกมามักแย่เสอมยิ่งพยายามมันก็ยิ่งเสีย

แล้วถ้าไม่พยายามนะหรอ เหอะ ไม่มีอะไรเลย 

มันน่าไม่ละ เคยบอกกับใจว่า "ต้องมีวันของเรา สักวัน"

แล้วมันเมื่อไรละ อีกกี่ปี  อีกเดือน อีกกี่วัน 

สุดท้ายก็เสียใจเหมือนเดิม 

คำว่า"สักวันจะเป็นวันของเรา"  คงเป็นส่วนน้อยที่อยู่ในสมอง

มันถูกลบออกไปเกือบหมด

ไม่มีไม่เคยมีวันของฉัน ไม่เคย

เราที่เรามีความสุข และวันนั้นไม่ต้องเครียดมันไม่เคยมี

ถ้ามีความสุข ก็ 2 นาที แล้วเรื่องเครียดก็มาแทนที่

ยิ้มไปทั้งที่ใจไม่ยิ้ม พยายามปันหน้าให้คนอื่นคิดว่าเราไม่มีเรื่องเครียด

แล้วความจริงละ เครียดจนอยากฆ่าตัวตาย

มีความสุขอยู่ดีๆ ความเครียดก็เข้ามา

แล้วจะให้พูดว่า"สักวันจะเป็นวันของเรา"ได้หรอ

------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอโทดนะกิฟเราคงพูดคำนี้ไม่ได้แล้ว 

ขอบคุณแกที่ให้กำลังใจเรามาตลอด 

แต่ว่าเราคงไม่คิดถึงคำๆนี้อีกต่อไปเพราะ

มันไม่มี และมันคงไม่มี ด้วย วันของเรา 

ที่เราเคยพูด "ไม่รุ้อีกกี่วัน กี่เดือน กี่ปี มันจะเป็นวันของเรา 

พยายามมากเท่า ความล้มเหลวก็มากขึ้นเท่านั้น"

เราขอโทด เรา ขอโทด 

เราขอให้แก พยายามกับคำๆนี้ต่อไปปนะ แต่สำหรับเราคงไม่มีอีก

ชิคานาโกะ (ชิคาจัง)